Een man in een regeringsuniform zat aan de tafel van de onderwijzer in het klaslokaal met een langwerpig boek en een pen en stelde iedereen twee vragen.
"Naam."
"Balram Halwai."
"Leeftijd."
"Geen leeftijd."
"Geen geboortedatum?"
"Nee meneer, mijn ouders hebben het niet bijgehouden."
Hij keek me aan en zei: "Ik denk dat jij achttien bent. Ik denk dat je vandaag achttien geworden bent. Je was het gewoon vergeten, hè?"
Ik boog voor hem. "Dag klopt, meneer. Ik was het vergeten. Vandaag ben ik jarig, ja."
"Braaf zo."
En toen schreef hij dat in zijn boek en zei dat ik weg kon gaan. Dus heb ik een verjaardag van de regering gekregen.
Dit boek is een getuigenis van Balram Halwai, een Indiase man van lage afkomst, die er alles wil aan doen om hogerop te geraken, en daar veel voor over heeft. Het is geschreven als een bekentenis, bestemd voor de premier van China, die zijn stad komt bezoeken.
Het boek lijkt dramatisch, maar het drama zit diep verborgen onder een laag ironie. Het geeft op een luchtige manier een blik op het leven in India, zowel bij de rijke als bij de arme burgers.
Een aanrader! Winnaar van de Man Booker Prize 2008.
