1q84, besliste Aomame. Qutienvierentachtig, laat ik deze nieuwe wereld zo noemen. De q staat voor question mark.
Dit is veruit het beste boek van Haruki Murakami dat ik gelezen heb. Het verhaal sleept je mee tot de laatste bladzijde. Zorg ervoor dat u Boek Twee bij de hand hebt of u gaat een onrustige periode tegemoet. Zo meeslepend is dit verhaal.
Murakami is een meesterlijke verteller. De dialogen spatten van de bladzijden. De beschrijvingen zijn beeldrijk. Het verhaal is origineel. Nog meer superlatieven zou bijna ongeloofwaardig klinken.
We volgen in afwisselende hoofdstukken het verhaal van Aomame en Tengo.
Aomame is een sportschoolinstructrice die zich ontpopt tot huurmoordenaar. Hoe dat allemaal gekomen is ontdekken we door de hoofdstukken heen (zelfmoord van haar beste vriendin, ontmoeting met de oude dame).
Sedert ze een noodtrap afgedaald is, lijkt het alsof ze in een andere, parallelle wereld terecht gekomen is. Alles lijkt hetzelfde, toch zijn er verschillen die alsmaar ingrijpender worden. Geleidelijk aan bijt ze zich vast in het spoor naar de leider van de sekte 'Voorhoede'.
We lezen ook hoe ze vriendschap sluit met de politie-agente Ayuni. Als dat maar goed afloopt: een huurmoordenaar die vriendschap sluit met een agente.
In de andere hoofdstukken ontmoeten we Tengo. Onder druk van zijn redakteur herschrijft hij een manuscript (met de toestemming van de oorspronkelijke auteur Fukaeri). Elementen uit het leven en het manuscript van Fukaeri duiken op in het leven van Aomame. Beide verhalen verstrengelen zich met mondjesmaat.
Ook Aomame en Tengo hebben meer gemeenschappelijk dan ze denken. Boek Twee zal duidelijk moeten maken hoe het met de hoofdpersonage verder gaat.
