'Wat was zijn straf?' vroeg ik.
'Met zijn oren aan de schandpaal gespijkerd,' zei Cobbett met genoegen. 'En weet u wat hij deed?'
Dat had ik al geraden, maar ik wilde hem dit deel van zijn verhaal niet ontnemen, dus schudde ik mijn hoofd en keek verwachtingsvol.
'Hij bleef een uur staan, dat deed hij. Toen bracht een van zijn kennissen hem een mes, en zo kalm als u maar kunt bedenken sneed hij onder het oog van de mensen uit de stad zijn eigen oren eraf en liep weg. Ze zeggen dat hij niet eens gilde. Hij liet zijn oren gewoon aan de paal hangen, als u het zich kunt voorstellen.'
Dit verhaal speelt zich af in Engeland in 1583. Het is de periode van de reformatie en de contrareformatie. Het is in die periode levensgevaarlijk om ervan verdacht te worden sympathie te hebben voor het 'verkeerde' geloof.
Dat ondervindt de monnik Giordano Bruno wanneer hij in zijn klooster in Italië betrapt wordt met een boek van Erasmus. Hij moet vluchten voor de gevreesde inquisitie en belandt via een omweg in Engeland, waar het dan weer gevaarlijk is om Rooms katholiek te zijn!
Bruno wordt gerekruteerd om op zoek te gaan naar subversieve katholieken en wordt naar Oxford gestuurd. In Oxford worden een aantal gruwelijke moorden gepleegd die in het teken van de concurrerende godsdiensten staan.
Dit boek geeft een mooie synthese van de verhoudingen in Europa in de 16de eeuw, waar godsdienst bedrijven een levensgevaarlijke praktijk was als je toevallig niet aan de juiste kant stond! Waar hebben we dat nog gehoord?
Een verslavend boek over het leven van een mogelijks alledaagse jongen die wel eens je buurman zou kunnen zijn.... Een krachtige pen die je elke tinteling en zindering die het personage voelt of uit kan overbrengen in de lezer.
Wat het 'confort moderne' betreft, dat bestond voornamelijk hierin, dat men dadelijk een huissleutel kreeg en dus ook bij nacht vrij gaan en komen kon zonder iemand te moeten opbellen. Elektrische verlichting en een badgelegenheid daarentegen, hield men er niet op na.
Een boek dat ik kan blijven lezen en herlezen is Villa des Roses van Willem Elsschot. In deze Nederlandstalige klassieker komt de charme van een familiepension in Parijs prachtig in het daglicht te staan. Alleen al de manier waarop de auteur het pension en zijn bewoners voorstelt en beschrijft is grandioos.
Dit boek moet het vooral hebben van zijn sappig Vlaamse taal die door een langdurig verblijf van de schrijver in Nederland ook op Noordelijk vlak bijgeschaafd is. De taal van Elsschot is heel visueel en zo krijg je als het ware een filmisch verhaal.
De auteur roept ook de sfeer van een gelegenheid en een stad op die tegenwoordig gewoonweg niet meer bestaat en dat maakt het boek dan ook zo uniek.
Ik heb mij altijd voorgesteld dat ik de bewoners van het pension stuk voor stuk zou herkennen door dat ze knap beschreven zijn. Toen ik eens een toneelbewerking van deze roman zag, bleek dat nog te kloppen ook.
Villa des Roses wordt gerund door het echtpaar Brulot en herbergt een internationale selectie van gasten. Elke gast heeft zo zijn persoonlijke trekjes waar de lezer uitvoerig kond van gedaan wordt.
De lotgevallen van de gasten worden heel uitvoerig uit de doeken gedaan en er gaat evenveel aandacht naar de droeve als de komische gebeurtenissen.
De komst van een nieuwe meid Louise brengt de mannenhoofden op hol ook al is ze een vroege weduwe met een zoontje. Louise valt voor de avances van de jonge Duitser. Ze is werkelijk verliefd op hem. Hij wil alleen plezier en schaamt zich zelfs om met haar gezien te worden omdat ze er te veel als een dienstmeisje uitziet.
Heel sarcastisch, ja zelfs venijnig hekelt de auteur de bekrompen en kleinburgerlijke moraal in het begin van de vorige eeuw.
Willem Elsschot laat de verhalen allemaal mooi in mekaar overlopen en maakt zo van Villa des Roses een schitterende en vlot leesbare roman.
Nog geen kwartier na Smiths telefoontje parkeerde ik voor mijn huis. Langzaam liep ik op de voordeur af, naar de goudkleurige postbus naast de voordeur, alsof er een bom in zat. Het was echter geen bom, maar een hele stapel reclamefolders en een grote, ongefrankeerde envelop. Ik hield mijn adem in, opende hem en haalde er een in dik bobbeltjesplastic verpakt voorwerp uit.
Ik scheurde er de eerste paar lagen van af, tot duidelijk was dat er een afgehakte vinger in zat.
Op een dag verschijnt er een zekere mijnheer Smith in het kantoor van advocaat Jason Kolarich. Hij moet Sammy Cutler, een vroegere jeugdvriend van Jason vertegenwoordigen. Sammy wordt beschuldigd van de moord op een kinderverkrachter die ook de jongere zus van Sammy 26 jaar geleden zou hebben ontvoerd.
Maar wanneer Jason op onderzoek uitgaat, merkt hij dat hij met geweld bedreigd wordt door zijn opdrachtgever, mijnheer Smith!!
Het wordt duidelijk dat Jason niet te diep mag graven, want tot overmaat van ramp wordt Jasons broer ontvoerd.
Aanvankelijk is dit een zeer bizar uitgangspunt: een opdrachtgever die zijn eigen advocaat tegenwerkt. Maar op het einde van dit spannende verhaal blijkt daar een gegronde reden voor te zijn.
Spannende aanrader!
Wat die gozer zei dat er twee zwarte jongens, of Dominicanen of wat dan ook, zomaar opeens op hen afkwamen?’ De man stak een sigaret op en blies een snelle rooksliert uit. ‘Hij liegt dat hij barst.
De Lower East Side, een voormalige arbeiderswijk in Manhattan, wordt langzaamaan ingepalmd door blanke yuppies, hippe vogels en would-be schrijvers. Coffeeshops, juice bars en restaurants rijzen er als paddenstoelen uit de grond. Maar tussen de lofts en gerenoveerde huurkazernes bevinden zich ook nog een aanzienlijke hoeveelheid hoogbouwflats waar voornamelijk arme zwarten, Dominicanen en andere minderheden wonen. De armoedige drugdealers en kleine criminelen uit de flats bekijken de nieuwkomers als een mogelijke aanvulling op hun magere inkomen. Cynische flikken proberen de vrede te bewaren in de wijk. Ze maken er eindeloze autoritten op zoek naar alles wat uit de band springt. Te midden van dit alles bevindt restaurantmanager en schrijver in spe Eric Cash zich op het foute moment op de foute plaats: daar waar de verschillende werelden van de Lower East Side elkaar een zeldzame keer ontmoeten. Dit leidt tot de dood van zijn overmoedige vriend Ike. Maar Eric Cash voelt zich niet geroepen om mee te werken met de politie.
Auteur Richard Price (die ook voor TV-serie The Wire schreef) weet met overduidelijk schrijfplezier een wereld op te roepen waar vervallen synagogen contrasteren met dure cocktailbars. Het meeslepende ritme van het verhaal en de minutieuze schildering van deze vibrerende wijk maken van dit stadsboek een echte pageturner. Dat de agenten in het boek soms wat te karikaturaal neergezet zijn - we hebben dat type geharde agent misschien al een paar keer teveel gezien op televisie en in de film – is dan ook snel vergeven en vergeten.
Als het je boeit dat New York uit meer bestaat dan Wall Street en Central Park, en dat er daar ook andere soorten mensen rondlopen dan de tuttebellen van Sex and the City, dan is dit misschien een literaire crimi voor jou.
