Ik belichaamde het eenzijdige beeld dat een verlaten vent wordt opgekleefd en waarmee de vrouwen zich genoeglijk amuseren. Mijn kousen stonden stijf, mijn onderbroeken zaten onder de remsporen, de slogans en de schreeuwerige merknamen op mijn t-shirts waren onleesbaar geworden. Alles was vies en vuil en vettig. Je kon de rieten mand met volle was haast lezen als een culinair dagboek: spijkerbroek met koffie...
Dit is een boek van toen Dimitri Vehulst nog jonger en onbekender was. Het boekje bevat een hilarische selectie aan kortverhalen.
Tragikomisch en cynisch zijn zowat de 2 sleutelwoorden en bij wijlen wordt het zo absurd dat je het boek even opzij moet leggen om bij te komen na een lachbui!
Een ideale kennismaking met 1 van de grote auteurs van deze tijd!