Ik lees veel in bepaalde periodes, in de zomer meer dan in de winter. In
de zomer kan ik genieten van een goed boek in de tuin, onder de parasol.
Eenmaal een boek me in zijn greep heeft, kan ik op alle plaatsen lezen.
In het middelbaar onderwijs heb ik meer dan eens een boek gelezen
tijdens de les Duits of Geschiedenis. Zo herinner ik me dat ik Eline
Vere van Louis Couperus tijdens de lessen heb uitgelezen. Nu kan ik me
iets meer bedwingen en wacht ik op een goed moment om te lezen: in de
tuin, in bad, in bed,... Ik zoek er wel steeds rustige plekjes uit.
Mijn favoriete schrijver is Douglas Coupland, auteur van onder andere
Generatie X, Girlfriend in a coma en jPod. Ik
probeer ook zoveel mogelijk in het Engels te lezen (als dat de originele
taal is tenminste) omdat er bij een vertaling vaak dingen verloren gaan.
Het laatste boek dat me enorm kon boeien was De schaduw van de
wind van Carlos Ruiz Zafon. Ik vond het echt jammer toen het boek
uit was. Ik probeer ook alle (reis)boeken van Marc Helsen mee te pikken
en Dan Brown zijn boeken heb ik ook gelezen. Als een boek mij in de
eerste 20 bladzijden niet kan boeien, dan laat ik het links liggen.
Naast zijn negen kookboeken en zijn autobiografie is er nu ook een businessbiografie. In Spelen met vuur brengt Gordon Ramsay het verhaal van zijn professionele carrière. Hoe hij zijn imperium van restaurants (en later de TV-shows) heeft opgebouwd en hoe dit vaak letterlijk "spelen met vuur" was. Het is niet alleen een verhaal van een opeenvolging van successen, want alle begin is moeilijk! Ramsay is letterlijk met niets gestart en heeft in het begin altijd moeten vechten om zijn restaurant uit de rode cijfers te houden.
Ondertussen brengen vooral zijn TV-shows het meeste geld op en heeft hij (door de economische crisis) al een aantal restaurants moeten sluiten.
Spelen met vuur is geen literair hoogstandje, maar wel een fascinerend en inspirerend verhaal voor iedereen die iets wil bereiken in het leven.
De Blijde boodschap
Ik zat met kloppend hart voor de kleurentelevisie,
en dacht: ‘Zijne Heiligheid zal toch wel gewag maken
van het toenemend verval der zeden?’
En ja hoor, nauwelijks was hij begonnen, of ik hoorde al:
decadentia, immorale, multi phyl ti corti rocci;
influenza filmi i cinema bestiale
contra sacrissima matrimoniacale
criminale atheistarum rerum novarum,
(et cum spiritu tuo), cortomo:
nix aan de handa.
Het was jammer, dat het zo kort duurde.
Maar toen het uit was, was er fijne muziek van het leger.
Ik vind dit leven al geweldig. En straks nog
het eeuwige leven in de Hemel. Je vraagt je weleens af:
‘Waar hebben wij het aan verdiend?’
Jaren terug was ik een grote fan van de poëzie van Reve. Ik denk dat ik zo goed als elk gedicht gelezen heb. Aan zijn romans ben ik nooit begonnen... Ik heb hem ook twee keer live gezien, waar hij voorlas uit eigen werk.
Toen Gerard Reve stierf ben ik een aantal van zijn gedichten opnieuw beginnen lezen. Wat mij nu opvalt is dat veel van zijn gedichten tijdloos zijn. De Blijde Boodschap (één van mijn favoriete gedichten van Reve) verscheen in de bundel Het zingend hart uit 1973, maar dit had evengoed een gedicht van een aantal jaar geleden kunnen zijn.
Op de gedichtendag was Reve de eerste auteur waaraan ik dacht. Zijn poëzie doet mij langs de ene kant glimlachen, maar er zit toch telkens ook iets meer achter...
De wildernis in vertelt de biografie van Chris McCandless en dan vooral zijn pelgrimstocht naar Alaska. Chris is geen doorsnee jonge man: hij studeert af en beslist om zijn familie, vrienden en al zijn bezittigen achter te laten en een tocht naar Alaska te maken. Voor hij in Alaska aankomt, reist hij door de Verenigde Staten van Oost naar West. Hij leert verschillende mensen kennen bij wie hij een tijdje verblijft. Mensen met hun eigen levensverhaal. Die hem doen nadenken over het leven. Chris is echter vastberaden om naar Alaska te trekken en één te worden met de natuur. Hij had slechts een geweer en wat rijst mee. Door een ongelukkig toeval eet hij van een verkeerde plant en sterft een trage dood...
Dit meeslepend en emotioneel levensverhaal wordt verteld door Jan Krakauer. Hij had al eerder een artikel geschreven over Chris McCandless, later heeft hij zich verdiept in zijn verhaal en is dit boek verschenen. In 2007 werd het boek verfilmd door Sean Penn. Zowel het boek als de film is een aanrader.
Gordon Ramsay is wellicht de meest besproken Engelse topchef. Hij heeft ondertussen 3 Michelinsterren achter zijn naam staan. Hij heeft fel besproken reputatie omdat hij het vloeken maar niet kan afleren, maar hij staat er wel voor bekend om het onderste uit de kan te halen. Hij werd vooral bekend met zijn TV-shows Kitchen Nightmares en Hell’s Kitchen. Ik heb nog geen enkele andere topchef gezien die zo gepassioneerd werkt. Zijn gerechten zien er vaak gesofisticeerd uit en lijken moeilijk klaar te maken. Vandaar dit boek.
Ramsay wil zijn gerechten dichter bij het grote publiek brengen. In dit boek wordt vooral de nadruk gelegd op simpele recepten en makkelijke technieken om deze klaar te maken. Verschillende thema’s komen aan bod: een zomerbarbecue, een romantisch diner voor twee, lunches met het ganse gezin en nog zoveel meer. Om dit alles nog toegankelijker te maken, zit er ook een dvd bij dit boek. Geniet van het kookboek en nadien van de heerlijke gerechten!
1001 boeken die je gelezen moet hebben! is een must-have voor de boekenliefhebber. Het is niet alleen een boek waar je uren kan in lezen, het is ook een prachtig werk dat zeker niet zal misstaan in ieders boekenkast.
Het is een boek dat je niet van voor naar achter moet lezen. Het boek is verdeeld in 4 grote hoofdstukken: voor 1800, 1800-1900, 1900-2000 en na 2000. 1001 boeken uit de wereldliteratuur, door de jaren heen, staan in dit prachtboek beschreven, afgewisseld met tekeningen en foto's.
De volgende stap is alle boeken lezen die erin staan...
