De bundel Vlees Mij lees je in een adem uit, om het daarna nog eens door te bladeren. Het eerste deel bestaat uit puur lichamelijke poëzie met al zijn warmte en soms banaliteit.
In de delen die volgen blijkt de schrijver ook filosofisch talent te hebben en soms echt geestig te zijn, zoals in “geachte heer Vranken”, waarin zijn vrouw hem bedankt voor het verwekken van een kind.
De waarschuwing “Leven is dodelijk, het werkt verslavend en veroorzaakt hartkloppingen, Begin er niet mee”, is grotendeels ook van toepassing op zijn bundel. Want hoewel niet dodelijk, is het wel verslavend. Begin je eenmaal te lezen, dan ben je verkocht!
