De voorleesboekenkast van Amoorie

In de reeks ‘De voorleesboekenkast’ gaan we op bezoek bij enthousiaste voorlezers en hun kinderen. Wat zijn hun favoriete voorleesboeken? Hoe ziet hun voorleesritueel eruit? In deze aflevering duiken wij in de voorleesboekenkast van blogger Amaury Van Kenhove (@Amoorie) en haar dochters Lio (7) en Lucy (9).

door Maya Toebat
© Michiel Devijver en Iedereen Leest

Pauzeknop

‘Voorlezen is bij ons echt gelinkt aan het slapengaan. Nadat de meisjes hun tanden hebben gepoetst en hun pyjama hebben aangedaan, begint een van de twee een boek te kiezen. Soms zijn ze tijdens het tandenpoetsen al aan het discussiëren. We hebben een grote collectie, maar ze moeten het wel eens raken over wat we gaan lezen. Ze hebben allebei een andere smaak, dus dat vraagt soms wat onderhandeling. Ook dat is een goede oefening. Ik vind het belangrijk dat ze rekening leren houden met elkaar.’

© Michiel Devijver en Iedereen Leest

‘Zowel mijn man als ik lezen voor. We wisselen af, maar als we allebei thuis zijn, zitten we met ons vieren in bed, meestal in dat van Lucy. Vroeger sliepen de meisjes apart en lazen we voor elk van hen een apart verhaaltje. Maar we merkten dat ze liever samen slapen. Zo is dat gezamenlijke voorleesritueel ontstaan. De meisjes vinden het altijd heel jammer als een van ons er niet bij is. Voor hen is het echt een ijkpunt in hun dag. Het is pas écht goed gedaan als mama én papa er allebei zijn.’

‘Ook voor mij is het een moment om tot rust te komen. De avondrush is best pittig, maar als we ons met ons vieren neerleggen en beginnen te lezen, worden we rustig. Het voelt als een pauzeknop. Daarna kan ik kalmer aan mijn eigen avond beginnen.’

Ieder zijn eigen verhaal

‘Lander en ik hebben allebei onze eigen manier van voorlezen: andere stemmetjes, een ander tempo. Daardoor beleven de meisjes hetzelfde boek soms op een heel andere manier. Het hangt een beetje af van hoe moe we zijn, maar ik probeer altijd met inleving te lezen. Ik stel ook vragen over wat ze zien. Zeker Lucy is erg geïntrigeerd door kleuren en tekeningen. Ze zitten allebei in de tekenles en als we een nieuw boek hebben, willen ze weten wie het geschreven en wie het getekend heeft. Soms geef ik dan ook wat uitleg over de schrijver. Dat vinden ze interessant.’

“Lucy en Lio zitten allebei in de tekenles en als we een nieuw boek hebben, willen ze weten wie het geschreven en wie het getekend heeft.”

Dyslexie

© Michiel Devijver en Iedereen Leest

‘Ik kom niet uit een bookish familie. Ik vond boeken als kind al heel leuk, maar we hadden er niet veel. Mijn mama stond er alleen voor en had niet veel tijd. Als oudste van vier las ik wel graag voor aan mijn broers en zussen. Ook nu ben ik de ferventste lezer thuis. Mijn man heeft dyslexie en er is vermoeden dat de kindjes ook die diagnose zouden kunnen krijgen. Ze kunnen allebei lezen, maar doen het niet zo graag. Lezen is voor hen echt een opgave en dat is soms lastig, maar nu ze zelf kunnen lezen, lezen we soms afwisselend een stukje tijdens het voorlezen. Dat vragen ze zelf ook. We willen hen stimuleren om zelf te lezen, maar tegelijk willen we dat boeken iets leuks blijven, geen verplichting.’

“De leerkrachten van Lucy en Lio zeggen dat ze een uitgebreide woordenschat hebben en ik denk dat voorlezen daar zeker aan bijdraagt. Zelfs als je kind later niet graag zelf leest, heeft het er enorm veel aan als je er vroeg mee begint.”

‘Voorgelezen worden vinden ze gelukkig wel heerlijk. Hun leerkrachten zeggen dat ze een uitgebreide woordenschat hebben en ik denk dat voorlezen daar zeker aan bijdraagt. Zelfs als je kind later niet graag zelf leest, heeft het er enorm veel aan als je er vroeg mee begint. Wij zijn begonnen toen de meisjes een paar maanden oud waren. Boeken hoeven niet veel te kosten. Je kan naar de bibliotheek gaan en daar samen iets uitkiezen. Maar het is een supergrote investering in je kind: je deelt een verhaal, geeft taal mee en creëert tijd om samen te praten en als gezin bij elkaar te zijn.’

Vakantievoorraad

‘Ik vind het belangrijk dat Lucy en Lio met boeken opgroeien. Boeken maken al van jongs af aan deel uit van ons dagelijkse leven en liggen overal in huis. De meisjes zien mij ook vaak en graag lezen. Ik hou er zelf van om naar de boekhandel te gaan en als we samen in de stad zijn, komen ze gewoon mee. Ook voor een reis trekken we eerst naar de bib om een nieuwe lading boeken te halen. En in de auto luisteren we vaak naar een luisterverhaal.’

© Michiel Devijver en Iedereen Leest

‘Ik vul hun voorleesboekenkast regelmatig aan. Soms krijg ik boeken van uitgeverijen, soms koop ik er een als cadeautje. Ik zorg er graag voor dat er altijd iets bijzonders tussen zit. We hebben geen vast moment waarop we naar de bib gaan, maar als het ervan komt, zijn de meisjes erg enthousiast. Ik laat hen vrij in hun keuzes. Ze houden bijvoorbeeld van weetjesboeken, terwijl ik zelf vaker op zoek ga naar verhalen waar ze iets uit kunnen meenemen. Heel stereotiepe verhalen over de liefde zal ik bijvoorbeeld niet snel in huis halen.’

Gespreksopener

‘Boeken brengen ook onderwerpen aan waar we thuis over kunnen praten. We hebben bijvoorbeeld een boek over een meisje met twee papa’s en een boek waarin heel concreet wordt uitgelegd hoe baby’s worden gemaakt. Daar komen de meisjes nog altijd op terug met vragen. Lucy houdt momenteel ook erg van boeken met een activistische insteek, bijvoorbeeld van Amanda Gorman en Chimamanda Ngozi Adichie.’

“Lezen prikkelt de nieuwsgierigheid en opent de deur naar gesprekken die je anders niet zou hebben.”
© Michiel Devijver en Iedereen Leest

'Via boeken leren kinderen andere standpunten kennen en bekijken ze de wereld vanuit een ander perspectief. Ze maken kennis met leefwerelden die niet de hunne zijn. Sulwe, een favoriet van Lio, is daar ook een mooi voorbeeld van. Het verhaal geeft haar een idee van hoe het is om een zwart kind te zijn. Net dat vind ik zo waardevol aan lezen: het prikkelt de nieuwsgierigheid en opent de deur naar gesprekken en werelden die je anders misschien niet zou leren kennen.’

DE VIJF BOEKENTIPS VAN AMAURY

© Michiel Devijver en Iedereen Leest
  • Het boek zonder tekeningen – B.J. Novak: ‘Een absolute topper bij ons thuis. We hebben het al lang en het is intussen helemaal vergeeld door de zon. De meisjes weten dat het boek grote mensen allerlei domme dingen laat zeggen, en dat vinden ze geweldig.’
  • Aap op straat – Leo Timmers: ‘Dit is een prentenboek met alleen maar tekeningen, waarbij je zelf het verhaal moet vertellen. Je kunt er heel veel kanten mee uit. Ook echt een favoriet.’
  • Sulwe – Lupita Nyong’o: ‘Dit is een favoriet van Lio. Het gaat over anders zijn en uniek zijn. De boodschap is dat we elkaar nodig hebben, met alles wat ons verschillend maakt.’ 
  • Stinkhond – Colas Gutman en Marc Boutavant: ‘Lucy is een supergrote fan van Stinkhond. Ze heeft alle knuffels en alle boeken op kleur gerangschikt. De verhalen zijn absurd. Soms begrijp ik ze zelf niet helemaal, maar zij vindt ze hilarisch. Het zijn wat meer leesboeken, we in stukken lezen. Soms merk je overdag al dat de meisjes uitkijken naar het vervolg.’
  • Het grote gevoelenshotel – Lidia Branković: ‘Dit boek gaat over allerlei gevoelens die op bezoek komen en ook weer vertrekken. Wat doe je bijvoorbeeld als verdriet op bezoek is? Het is een fijne manier om gevoelens bespreekbaar te maken.’

REEKS: De voorleesboekenkast

In de reeks 'De voorleesboekenkast' gaan we op bezoek bij enthousiaste voorlezers en hun kinderen. Wat zijn hun favoriete voorleesboeken? Hoe ziet hun voorleesritueel eruit?

Mis niets van Iedereen Leest