Voorleespapa Tom De Cock: 'Samen de magie beleven'

Tom De Cock droomt ervan dat zijn kleuterdochter op een dag even begeesterd raakt door taal en boeken als hijzelf. Daarom lezen hij en zijn man al sinds Jasmijns eerste levensjaar voor. ‘Maar we hameren het er niet in, hoor. Het zijn vooral speelse, warme momenten.’

door Katrien Steyaert
© Michiel Devijver | Iedereen Leest

‘Boekjes om in te bijten, daar begon het mee’, vertelt radiopresentator Tom De Cock (34). ‘Jasmijn was nog een baby, maar in bad, in de woonkamer, in de buggy – bijna overal waren er boekjes. Al snel volgden de prentenboeken, waarvan ze de dikke bladzijden kon omdraaien. Wat is de zee mooi van Emiri Hayashi werd haar allereerste favoriet. Op de prachtige, donkerblauwe bladzijden moest ze telkens naar het visje zoeken. Dat deed ze zo graag en goed dat we er een spel van maakten om het diertje op elke pagina zo snel mogelijk te vinden, in een poging een nieuw tijdsrecord te vestigen.'

“Jasmijn was nog een baby, maar in bad, in de woonkamer, in de buggy - bijna overal waren er boekjes.”

'Ook grappig was hoe ze het al snel van ons overnam. Dan zei ze: “Nee, vake, jij moet niet voorlezen, ik doe dat wel.” Waarop ze bijna woordelijk herhaalde wat wij de avonden ervoor hadden gezegd, als een vanbuiten geleerd mantra. Dan vroeg ze bijvoorbeeld op onderwijzende toon: “Hoe doen de krabbetjes?” Met Wat is de zee mooi leerden we uiteindelijk zelfs tellen. Jasmijn is heel vatbaar voor spelend leren, zeker als het via boeken is. Dat zit in haar nieuwsgierige karakter.’

Herhaling

‘Ondertussen is onze dochter drie jaar en drie maanden, en zit ze in de fase van boekjes met tekst. Zo greep ze maandenlang terug naar Lou op weg naar school van Kathleen Amant, dat op een speelse, maar duidelijke manier diversiteit aansnijdt. Lou is een jongetje dat ook twee vaders heeft en net als Jasmijn tegen de ene “papa” en tegen de andere “vake” zegt. Komt daar nog bij dat Lou onderweg iemand tegenkomt die blind is, en ook mijn zus ziet zo goed als niets meer. Voor Jasmijn was het allemaal enorm herkenbaar. We merkten wat een effect het heeft als je iets voorleest dat aansluit bij de leefwereld van je kind. Lou was heel lang Jasmijns beste vriend. Het boek moest zelfs vaak mee naar bed en is nu totaal versleten.'

“We merkten wat een effect het heeft als je iets voorleest dat aansluit bij de leefwereld van je kind.”

'Het is in haar slaapkamer dat we haar voorlezen. Als jonge ouder breng je daar vele uren door, vooral tijdens moeilijke nachten, dus wij hebben geïnvesteerd in een prettige leunfauteuil. Het is traditie dat we daar nu elke avond in kruipen, samen onder een dekentje, Jasmijn met haar knuffel en tut. Uit haar boekenplankje mag ze één verhaal kiezen, dat mijn man of ik voorlezen, en dan gaat het licht uit. Ons kind houdt erg van herhaling en dat voorleesritueel past daar helemaal bij.’

Woordgrapjes

‘Ik ben opgegroeid in een huis waar boeken erg centraal stonden. Als kind verslond ik de verhalen van Roald Dahl, ik las de volledige stripcollectie van mijn pa, en eens ik twaalf was, gaf hij gewoon wat hij las aan mij door, van Amerikaanse thrillers tot werk van Hugo Claus. Ik vond dat zo fantastisch dat ik ervan droom dat Jasmijn op een dag even begeesterd raakt door boeken als ik. Ik kan al niet wachten tot de dag dat ze zelf begint te lezen.'

'Taal is voor mij iets essentieels. Ik ben opgeleid als germanist, en ik ben nog elke dag met woorden bezig. Jasmijn mag van mij worden wat ze wil – van loodgieter tot advocaat – maar ik zal er altijd op staan dat ze haar moedertaal tot in de perfectie beheerst. Boekjes vormen daarvoor een mooie ingang, en ik merk dat ze effect hebben. Onze dochter experimenteert voortdurend met taal, ze maakt zelfs woordgrapjes. Of ze formuleert een extra lange zin zodat wij die verbaasd en vol trots kunnen aanhoren. Niet dat wij taal erin hameren, hoor, we doen het altijd op een speelse manier, bijvoorbeeld door voor te lezen.’

Prinses naar de dokter

‘Elke avond, als het licht uitgaat na het verhaal, vertellen we nog een zelfverzonnen verhaal over prinses Jasmijn. Die woont in een kasteel met duizend torentjes op een berg van roze glitter. Haar ouders zijn koning vake en koning papa, en ze maken de gekste dingen mee. Jasmijn stuurt die verhalen mee. Zo is ze geobsedeerd door dokters en heeft de prinses dus altijd wel ergens een pijntje. Vaak sluist ze er dingen in die ze pas heeft meegemaakt, en verwerkt ze op die manier haar dag. Haar fantasie daarbij is grenzeloos – heerlijk. Ze wordt er ook rustig van als wij haar op zachte, lage toon verhalen vertellen. Wanneer ze moeilijk in slaapt raakt, is het het beste middel.'

“Ze wordt er ook rustig van als wij haar op zachte, lage toon verhalen vertellen. Wanneer ze moeilijk in slaapt raakt, is het het beste middel.”

'Mijn man en ik zijn geen helden in zingen of zot doen, maar voorlezen doen we wel zo interactief mogelijk. We laten Jasmijn op zoek gaan naar personages, laten haar de verhaallijn aanvullen of beginnen samen te tellen, kortom: we beleven samen de magie. De intimiteit van die momenten maakt me echt gelukkig.’
 

Voorleestip van Tom

Titel: Lou op weg naar school
Auteur: Kathleen Amant
Illustrator:
Uitgever: Clavis
Publicatiedatum:
Aantal pagina's: [32] p. : ill.
Leeftijd: Vanaf 3-5 jaar

Lou heeft kriebels in zijn buik. Vandaag gaat hij voor de eerste keer op schoolreis! Lou geeft vake en zijn babyzusje een kus en neemt zijn rugzak. 'Klaar om te vertrekken, Lou?' vraagt papa.


Vaders lezen doorgaans minder voor dan moeders. Nochtans is de impact van een voorlezende vader op een kind groot: jonge lezers hebben nood aan mannelijke rolmodellen. Journaliste Katrien Steyaert zocht voor de Voorleesweek 2017 een aantal bekende en onbekende voorleesvaders thuis op.


Deel dit artikel: